Magazine met nieuws uit én over communicatieland. Geschreven door studenten en docenten van de opleiding Professionele Bachelor Communicatiemanagement van Hogeschool PXL.

Blockchain meer dan alleen Bitcoin

Wat als je geld of je eigendom mogelijk niet veilig is? Wat als centrale instanties je transacties niet juist uitvoeren? Wat als centrale instanties je vertrouwen schenden? Steeds meer personen stellen instanties zoals de bank en de overheid in vraag en nemen graag zelf de touwtjes in handen. Tal van genieën braken hier reeds hun hoofd over, maar Vitalik Buterin vond een oplossing.

Gerrie Smits
Gerrie Smits

De openbaring
Op maandag 18 september, de start van het nieuwe academiejaar, nam ik samen met mijn medestudenten van de masterclass PR en overheidscommunicatie van de opleiding professionele bachelor Communicatiemanagement PXL een kijkje in het Vlaams Parlement. Daar vond de Dag van de Digitale Communicatie plaats. Dankzij dit initiatief van Kortom had het begrip blockchain opeens veel minder geheimen voor me. Gerrie Smits, expert in digitale trends, vertelde ons namelijk wat blockchain inhoudt en wat het verband is met smart contracts.

Blockchain en smart contracts
Dit verhaal start bij het begrip genaamd blockchain waar Gerrie Smits uitvoerig over vertelde. Blockchain is een gedecentraliseerde database die een lijst bijhoudt waarbij de informatie beveiligd is tegen manipulatie of vervalsing. Dit betekent dat de leden aangesloten bij die blockchain geen vertrouwen of verantwoordelijkheid afstaan aan een centrale instantie zoals bijvoorbeeld de overheid of de bank. Alle informatie die de leden verwerven, controleren ze bij elkaar en bevestigen ze dan ook zelf. Wat hierbij nieuw is, is dat de leden zelf de touwtjes in handen hebben en niet langer een centraal orgaan macht geven. Vanaf het moment dat er een bepaalde hoeveelheid informatie vastgelegd is, gaat deze door een hashing machine die de verworven informatie omzet in data via cryptografie. Vanaf dit moment is het onmogelijk om de vastgelegde informatie te weten te komen. De foto hieronder laat zien hoe dit proces in zijn werk gaat. Eens de informatie de hashing machine verlaat, bestaat de informatie enkel nog in een code. Vanaf dit moment kan geen enkele persoon de informatie opzoeken noch aanpassen.

Hashing machine
Hashing machine

Er was eens een 22-jarige Rus
Uitgerekend Vitalik Buterin, computerprogrammeur, bedacht het concept smart contracts of met andere woorden een slimme overeenkomst. Het zijn contracten tussen twee personen waarbij geen derde partij aan bod komt. Bij smart contracts is het de bedoeling dat je voorwaarden creëert, die leggen de partijen vast in een geprogrammeerde overeenkomst die steunt op het principe van blockchain. Aangezien ik de term smart contracts nog niet kende, verduidelijk ik dit concept graag met een eigen voorbeeld: als je niet meer betaalt voor je fitnessabonnement, dan zal de machine die je lidkaart scant je toegang weigeren bij je volgende bezoek aan de fitness. Dat is natuurlijk ook nu al zo, maar het verschil tussen nu en de toekomst met smart contracts zit net in het feit dat het volledig aan jezelf ligt als je geen toegang meer krijgt tot de fitness. Er is nu een reële kans dat eenderwelk persoon die toegang heeft tot de server van de fitness, jouw gegevens aanpast en daardoor je toegang tot de fitness weigert. De blockchain die vervat zit in de toekomstige smart contracts zorgt er voor dat dit niet langer mogelijk is waardoor alle transacties volledig correct verlopen. Buterin creërde daarom Ethereum, een gedecentraliseerd platform dat werkt volgens het principe van blockchain. Op dit platform bevinden zich apps met daarin vastgelegde smart contracts voor eenderwelke transacties.

Smart contract / slimme overeenkomst

Alleen maar voordelen
Smart contracts of slimme overeenkomsten zorgen er voor dat de derde partij wegvalt, dat er minder of lagere kosten zijn en er geen fouten bij transacties plaatsvinden. Dit zijn slechts enkele voordelen waardoor je gaat popelen om een toekomst mee te maken met minder zorgen. En bovendien was er slechts één enkel brein van een 22-jarige computergenie nodig om tot deze wonderbaarlijke oplossing te komen.