Magazine met nieuws uit én over communicatieland. Geschreven door studenten en docenten van de opleiding Professionele Bachelor Communicatiemanagement van Hogeschool PXL.

De Nacht van de Reclamevreters: het verdict.

by Michiel Reynders
by Michiel Reynders

Vrijwillig naar 3 uur reclamefilmpjes kijken terwijl voor de gemiddelde tv-kijker 5 minuten al te veel is? Waarom niet? Althans dat dacht ik toen ik mijn tickets bestelde voor De Nacht van de Reclamevreters in Kinepolis Antwerpen. Wat? Daar ook nog eens voor naar Antwerpen rijden? Jazeker, want zo toegewijd ben ik aan reclame.

Vol verwachting reed ik met 2 klasgenoten richting Antwerpen. Voor wat op de website ‘een legende’ werd genoemd. Een nacht vol reclame, goodies en drinks. Voor we de zaal in gingen, ging het goodiefestijn al van start. Een zweetbandje en een button. Helemaal gratis. In de zaal werden de bezoekers vervolgens onthaald en ‘entertaint’ door een half grappige presentator in knalrood kostuum en enkele Russische spacechicks die het wodka merk Poliakov promootten. Een gratis cocktail met wodka, een goed begin. Daarna volgden enkele wedstrijdjes om nog meer spetterende ‘goodies’ te winnen. Een fles wodka bijvoorbeeld.

De lichten doofden voor het eerste deel van de beste en grappigste reclamefilmpjes van de afgelopen jaren. Maar toen: een anderhalf uur durende voorstelling van wat een selectie leek te zijn van de slechtste en meest dwaze reclamespots die ik ooit heb gezien. Bij ongeveer 75 % van de commercials kon ik het ‘wtf’-gezicht van mijn gezelschap al raden. Ik had namelijk precies dezelfde uitdrukking op mijn gezicht.

Vooral de Aziatische markt lijkt een manier gevonden te hebben om de simpelste producten op de meest omslachtige manier voor te stellen. Een soort van kortspeelfilm met bijhorende ninja-vechtscènes om ik-weet-al-niet-meer-wat aan de man te brengen. Voor zij die dachten inspiratie te kunnen opdoen voor een carrière in de reclamewereld, ik dus, teleurstelling alom. Het verwachte ‘who took my badjas’-niveau bleef helaas uit.

De eerlijkheid gebiedt mij om te vermelden dat deze niet zo heel objectieve nabespreking alleen voor waarheid kan genomen worden voor het eerste deel. Nadat tijdens de pauze de tickets voor Disneyland Parijs waren weggegeven, overigens de beste prijs van de avond, hielden wij het voor bekeken. Teveel popcorn gevreten, veel te weinig goede reclamespotjes. Dag, bedankt, maar niet tot volgend jaar!