Give us a like and we'll keep you in the loop.

Magazine met nieuws uit én over communicatieland. Geschreven door studenten en docenten van de opleiding Professionele Bachelor Communicatiemanagement van Hogeschool PXL.

Een WiFi-loze koffie alstublieft!

Koffiebars zijn een opkomende trend van de afgelopen jaren waarvan de populariteit alleen maar gestegen is. Persoonlijk vind ik het een gezellige plek om bij te kletsen met vriendinnen.Of een leuke werkplek waarvoor ik mijn saai en muf bureau met veel plezier inruil. De lekkere koffie en vooral de gratis WiFi zijn een welgekomen extra. Maar hoe zou mijn koffie smaken zonder de gratis WiFi?

by Bieke Heemskerk
by Bieke Heemskerk

Samenkomen is het begin

Ja, ik ben één van die personen die al is ingelogd op het WiFi-netwerk nog vooraleer mijn billen de stoel raken of mijn vingers de menukaart vasthebben. Een tijd geleden ging ik met een vriendin koffie drinken en tot mijn ongenoegen was de batterij van mijn gsm leeg. Mijn vriendin, die daarentegen wel nog een volle batterij had, leek meer geïnteresseerd te zijn in haar GSM dus zat er mij niks anders op dan af en toe eens verveeld rond mij te kijken. En wat viel mij op? Ik zag voornamelijk veel beeldschermen, bitter weinig gezichten en hoorde in de verste verte iets dat op een gesprek moest lijken. Een beeld dat ik zeer confronterend vond. Was dit nu de norm geworden? Koffie met WiFi?

Niet veel later stuitte ik op een foto van een bord dat circuleerde op Facebook. Op het bord stond ‘We do not have WiFi. Talk to each other. Pretend it’s 1995’. Het zou gaan om een bord dat in een Amerikaanse koffiebar werd opgehangen. Het eerste wat ik dacht was dat het best erg is dat er zo’n maatregelen nodig zijn om ervoor te zorgen dat we onze schermen aan de kant laten liggen.

In Berlijn begon ‘The Barn’ met deze nieuwe trend. Ze besloten om een WiFi-loze koffiebar te worden, en maakten duidelijk dat laptops absoluut niet welkom waren. Deze trend verspreidt zich ondertussen over heel Europa, en heeft ondertussen zijn intrede gemaakt in Nederland en België.

‘The Slow Reading Club’, die onder meer gevestigd is in Hasselt, is gebaseerd op deze trend. Het is zoals de naam al verklapt een leesclub. Deze komt één keer per maand samen in telkens een ander café. Daar gaan dan voor een uur alle smartphones, radio’s, tablets, … onverbiddelijk uit. Het is géén strenge bibliotheek, want alle deelnemers komen vrijwillig. De reacties zijn stuk voor stuk positief. De deelnemers vinden het heerlijk om zich een uurtje op niks anders dan hun boek te concentreren, en vinden het super gezellig om erna bij te kletsen over wat ze gelezen hebben. Onbereikbaar zijn ervaren zij echter als een luxe.

Soms is een stapje terug, een hele vooruitgang

Persoonlijk vind ik de WiFi-loze koffietentjes een ware vooruitgang. We hechten precies meer belang aan het digitale aspect van de zaak, in plaats van de koffie die wordt aangeboden. Want waarop baseren we nu onze keuze van koffietent? Op het feit dat ze heerlijke koffie hebben? Of dat er gratis WiFi is? De essentie raakt verloren. Met de intrede van deze trend wordt de klant voor de keuze gezet. Men kan kiezen voor het sociale of het digitale. Wil je een lekkere koffie met een gezellige babbel, dan kies je voor het ene. Wil je gewoon een leuke werkplek dan kies je voor het andere. Zo hoef je je tevens nooit te ergeren dat de WiFi te traag is of niet werkt, je hebt tenslotte zelf voor deze tent gekozen. Als je het mij vraagt denk ik dat mijn koffie in het vervolg veel beter zal smaken door het echt 100% bewust zelf te ervaren in plaats van gedeeld met mijn volgers op Instagram.

by Bieke Heemskerk
by Bieke Heemskerk