Give us a like and we'll keep you in the loop.

Magazine met nieuws uit én over communicatieland. Geschreven door studenten en docenten van de opleiding Professionele Bachelor Communicatiemanagement van Hogeschool PXL.

En als ik het nu niet doe, doe ik het morgen wel.

Morgen. Dan zal ik het zeker doen. Zonder fout.
Een hoop deadlines, 1420 ongelezen emails, 5 gemiste oproepen en tientallen meldingen op social media. Het houdt gewoon niet op. Onze natuurlijke reactie is dan vaak: “Doen we morgen wel…” Ondanks alle communicatiemiddelen en mogelijkheden die het uitstelgedrag kunnen verhelpen, blijft de student uitstellen. Heb ook jij hier last van? Lees dan zeker even mee.

Goede voornemens, weinig resultaten

Morgen. Morgen staat bij mij gelijk aan ooit wel eens. Toen ik vandaag het onderwerp van mijn blog zou bepalen zat ik vast, en kwam dat stemmetje weer naar boven; “doen we morgen wel…” Doen we dus niet, en zonder het eerst te beseffen lag mijn onderwerp vast: uitstellen, of procrastinatie in wetenschappelijke termen.

Dat uitstellen een slechte eigenschap is, weten mensen die hier last van hebben maar al te goed. Hoe meer ze zichzelf er op betrappen, hoe meer frustratie er is. “Nu is het genoeg, ik zet mij achter mijn boeken, ik kom niet meer te laat, ik zorg dat ik stipt en correct ben en ik zorg dat mijn verplichtingen af zijn”. Goede voornemens, maar guess what? Altijd hetzelfde liedje.

We schuiven allemaal wel eens iets voor ons uit wat we niet graag doen. Maar ik betrap mezelf erop dat ik zelfs dingen uitstel die ik graag doe. Pak nu het organiseren van events. Niets zo zalig als de voldoening die je krijgt na een succesvol event. En toch kan ik, zelfs met een deadline in zicht, mijn tijd eindeloos verprutsen. Waarom ik dat doe? Geen idee. Ik jaag me er enorm hard in op. En als ik er zelf zo'n last van hebt, hoe frustrerend moet dat dan wel niet zijn voor de mensen rondom mij?

Overthinking

'Overthinking' is wat uitstellende studenten de das om doet. Te lang nadenken, geen actie ondernemen, angst voor dingen die we beter niet hadden of juist wel hadden gedaan, slapeloze nachten en moeilijk keuzes maken; het komt in alle vormen voor. Het maakt ons kapot.

Hoeveel potentieel of talent iemand ook heeft, als we er niks mee doen, zijn we verloren.
“Ik wil graag mijn eigen eventbureau opstarten”. “Top! Hoe ga je dat aanpakken?” “Euhm, ik wacht nog eventjes af en kijk wat de toekomst mij brengt”. Fout antwoord, je toekomst maak je zelf, die staat niet op je te wachten achter het hoekje van de straat.

Stop met jezelf te beliegen en durf te experimenteren, durf tegen de grond te gaan en durf dingen ondernemen. Gewoon doen.

Een pijnpunt van deze generatie; het hapklare wereldje

Geen zin in of te laat voor een afspraak? Ik stuur wel even dat ik niet kom of later ben. Deadline gemist? Ik verzin wel rap een smoesje dat mijn laptop kapot was. Geen zin om te winkelen? Ik kijk wel even online, en als het toch niet is wat ik wou, stuur ik het gewoon terug. Of wat dacht je van deze: snel nog iets vragen in de groepschat op Facebook, om een half uur later te beseffen dat je naar niezende zebra's zit te kijken…

Smartphones, social media en technologie. Enorm handige tools die ons het leven vergemakkelijken, maar tegelijk ook grote boosdoeners voor uitstelgedrag. Hoewel we alle communicatiemiddelen van tegenwoordig nuttig kunnen inzetten om stipt vooruit te plannen, zijn ze eerder vernietigend voor de zelfbeheersing van jongeren. Het maakt van ons luie, inactieve wezens waarbij op den duur de grens tussen gemakkelijkheid en gemakzucht een straatje zonder einde wordt. Wat maakt dat we alweer gaan uitstellen.

Maar hoe pak ik mijn probleem dan aan?

Investeer in je toekomst, want uitstellen is de vijand van succes.

Doe eerst waar je het meest tegen opziet, en de rest van de dag ziet er alvast een stuk beter uit.

Gebruik de timer op je gsm. Zet de timer bijvoorbeeld voor een uur, en na dat uur mag je vijf minuten tijd verprutsen.

File, act, toss. Komt er mail binnen? Klasseer, reageer of gooi weg. Ik vergeet mails te beantwoorden als ik het niet meteen doe. Dus antwoordt vanaf nu meteen. De rest de vuilnisbak in.

Wat mij momenteel het meest helpt, is de app Google Keep. Ik noteer wat ik denk, waar ik ook ben. Handig hierbij is om een to do-lijstje te maken, ze te categoriseren, een herinnering op te zetten en ze automatisch laten synchroniseren met mijn online agenda, en uiteindelijk vergeet ik niks meer.

Het is elke dag een beetje een race tegen de klok, waar het af en toe weer fout loopt. Volgens mijn planning moest dit stuk op donderdag rond de middag klaar zijn. Ik schrijf deze laatste zin op zaterdag zes uur…