Give us a like and we'll keep you in the loop.

We use cookies

We use cookies and other tracking technologies to improve your browsing experience on our website, to show you personalized content and targeted ads, to analyze our website traffic, and to understand where our visitors are coming from. By browsing our website, you consent to our use of cookies and other tracking technologies.
Magazine met nieuws uit én over communicatieland. Geschreven door studenten en docenten van de opleiding Professionele Bachelor Communicatiemanagement van Hogeschool PXL.

“Het is zoals ik Joke én Timmermans heet”

Yes, eindelijk draaien we de rollen eens om. Ik kreeg de kans om mijn lector Copywriting ‘Joke Timmermans’ te interviewen. Moest ik haar beschrijven in drie woorden, dan zou ik haar no-nonsense, artistiek en inspirerend noemen. Iemand met talent voor fotografie, video en een vlotte pen. Ontdek haar persoonlijk verhaal en haar kijk op de media.

www.joko-ko.com — by Joke Timmermans
www.joko-ko.com — by Joke Timmermans

‘Een vluggertje’

Ik geef twee woorden of stellingen waar je tussen moet kiezen.

Wonen in Hasselt of New York? “New York. Ik krijg daar altijd het gevoel alsof ik thuis kom. Ik ben niet ongelukkig in Hasselt, maar New York heeft zoveel meer mogelijkheden. Je wordt daar constant geprikkeld door dingen die om je heen gebeuren. Als ik de financiële middelen had en mijn man zou meewillen, dan vertrok ik meteen.”

Foto of video? “Tien jaar geleden zou ik voor video gekozen hebben. Ondertussen ben ik verliefd geworden op de fotografie. De uitdaging om een verhaal te vertellen in één beeld vind ik veel interessanter.”

Werken voor TVL of Hogeschool PXL? “Op dit moment kies ik voor Hogeschool PXL. Het was mooi om te beginnen bij TVL. Ik heb daar echt veel geleerd en ontdekt. De kennis die ik daar vergaard heb, kan ik heel goed gebruiken op de hogeschool.”

Journaliste of lector? “Dat vind ik echt een moeilijke. Ik sta als een journaliste voor de klas. Het is zoals ik én Joke én Timmermans heet, niet een van de twee.”

Een boodschap overbrengen met beeld of met woorden? Z"eg, dat zijn wel dilemma’s die je me voorschotelt, hé? Soms is beeld gepaster en soms is het makkelijker om met woorden iets uit te drukken. Het hangt dus echt af van de situatie. En van mijn gemoedstoestand (lacht).”

Interview

Eerst wil ik een raadsel de wereld uithelpen. Vanwaar de naam Joko-ko van je website?

Joke Timmermans: “Het is een samenraapsel van mijn naam en roepnaam. Joke en Koko. Iedereen op deze aardbol, buiten mijn studenten en collega’s, noemen me Koko. Mijn zus heeft mijn website gemaakt en de naam bedacht. Die moest makkelijk en internationaal klinken, vond ze. Het klinkt wel een beetje Japans, niet? De nationaliteit van 'Joke' is niet belangrijk. Een beeld is universeel.”

Vanwaar je passie om journalistiek te studeren?

Joke Timmermans: “Ik ben altijd heel nieuwsgierig van aard geweest. De verhalen die schuilen achter mensen interesseren me enorm. Ik wilde heel graag journalistiek gaan studeren. Maar het mocht niet van mijn ouders. Niet breed genoeg, klonk het. Gelukkig kreeg ik de kans om na mijn humaniora met AFS een jaar naar Thailand te gaan. Toen ik terugkwam, stond ik sterker in mijn schoenen. Ik heb mijn ouders toen duidelijk gemaakt dat ik geen handelsingenieur of zo wilde worden. Ik besloot om Cultuurwetenschappen te gaan studeren. Daar konden ze gelukkig mee leven. Het was een heel interessante, maar o-zo-brede opleiding. Ik had daarna behoefte aan iets praktisch. Dus ben ik een postgraduaat Journalistiek aan de toenmalige XIOS Hogeschool gaan volgen. Via die opleiding ben ik in de journalistieke wereld terecht gekomen.”

Ik denk dat velen onder ons willen weten hoe jij als student was?

Joke Timmermans: “Heel plichtsbewust en heel ijverig. Ik leerde heel graag dingen bij. Ik wilde ook heel graag goede punten halen. En die haalde ik ook. Noem me een saaie student. Ik heb, op een buis op Latijn in het middelbaar na, nooit een onvoldoende gehaald. Zelfs niet op de universiteit. Ja, erg streberig, ik weet het.”

Hoe verliep het eenmaal toen je klaar was met je studies?

Joke Timmermans: “Ik heb heel veel geluk gehad. Als student kreeg ik les van meneer Roes. Hij heeft echt de liefde voor beeld in me wakker geschud. Mijn stage heb ik dan bij TVL gedaan. Daar mocht ik iemand direct na mijn stage vervangen. Ik heb uiteindelijk maar twee weken zonder werk gezeten.”

Waarom heb je de overstap gemaakt van TVL naar PXL?

Joke Timmermans: “TVL was echt heel leuk. Ik heb het een jaar of 6 jaar gedaan. Maar ik had er het gevoel dat ik aan mijn plafond zat. Mijn man, toen nog goede vriend, vertrok naar Londen en vroeg of ik mee wilde. Ik had wel zin in iets nieuws. In dat jaar heb ik heel veel geschreven en gefilmd. Het voelde als een sabbatjaar. Daar ontstond ook het idee om les te gaan geven. Toen we terug in België waren, ben ik voor een lerarenopleiding weer achter de schoolbanken gekropen. Tussen jonge studenten. Eerst heb ik veel vervangingen gedaan. Dat was vaak erg ontmoedigend. En ineens rinkelde de telefoon: mevrouw D’Exelle van de PXL. Ze vroeg of ik mevrouw Lecok wilde vervangen voor het vak Cultuur binnen de opleiding communicatiemanagement. Zo ben ik hier beland.”

Wat probeer je mee te geven aan jouw studenten?

Joke Timmermans: “Ik wil dat ze goesting krijgen om te schrijven. En dat ze gelukkig zijn in wat ze doen. Dat ze graag communiceren, en hierbij aandacht hebben voor hun omgeving en de mensen rondom hen. Je kan enorm veel doen met de verhalen van anderen. Wie ze zijn, wat ze doen en waarom. Misschien is dat het stukje journalist in mij, dat ik wil overbrengen.”

Humans of New York — by Joke Timmermans
Humans of New York — by Joke Timmermans

Hoe omschrijf je je passie voor beeld en taal? En hoe combineer je ze zo goed?

Joke Timmermans: “Het is verlengstuk van mezelf, een middel om me uit te drukken. Beeld en taal vullen elkaar zo goed aan. Wat ik niet kan zeggen met woorden, kan ik uitdrukken met beelden of omgekeerd. In die zin leef ik in de juiste tijd. Alles draait tegenwoordig om beeld. Dat ik geboren ben met een goed gevoel voor beiden is misschien wel mijn geluk.”

Kan je mij de grote veranderingen vertellen die er in jouw ogen hebben plaatsgevonden i.v.m. communiceren met beeld?

Joke Timmermans: “Internet was een revolutie. Alles is daardoor enorm veranderd. Vroeger schreef ik brieven, fotografeerde ik met rolletjes en verzamelde ik mijn beelden in plakboeken. Alles ging zoveel trager.

Maar nu … De hoeveelheid aan beelden is zo groot dat kwaliteit moeilijker te vinden is. En de snelheid waarmee beelden circuleren is zo hoog dat het allemaal heel vluchtig is geworden. Maar of het vroeger beter was? Dat kan ik niet zeggen.”

Momenteel heerst video in het medialandschap. Heb je plannen om daar iets mee te doen? Of heb je ooit overwogen om te vloggen?

Joke Timmermans: “Vloggen? Neen, ik zou niet weten waarover ik zou kunnen vloggen. In die zin ben ik misschien wat ouderwets. Ik kan er heel moeilijk inkomen dat je in dagboekstijl je dagelijkse leven filmt. Tutorials vind ik dan wel weer leuk. Zelf volg ik Lisa Eldridge. Zij maakt professionele make-up video’s. Ik leer veel bij van haar.

“Nu, ik denk wel dat mijn man, die kunstenaar is, een goede vlogger zou zijn. Hij kan enorm gepassioneerd en boeiend over kunst vertellen. Ik weet haast zeker dat het kan aanslaan. Een gat in de markt. Jammer genoeg heb ik hem nog niet kunnen overtuigen. Maar geef me wat tijd, dat lukt nog wel (lacht).”

Hoe zie jij de toekomst binnen communiceren met beeld en eigen content maken?

Joke Timmermans: “Zelf heb ik een Instagram- en Facebookaccount. Bij mij is het een mix van professionele en persoonlijke content. Maar ik zorg er wel altijd voor dat mijn foto’s goed zijn of een verhaal vertellen.

Ik merk bij mezelf dat ik de laatste tijd veel minder op de sociale media zit. Het lijkt wel of ik verzadigd ben. Moe.

“De hoeveelheid aan beelden en informatie is gewoon te veel. Wat is belangrijk? Onbelangrijk? Hoe spring je er nog uit? En hoe vind je nog kwaliteitsvolle beelden of content? Het aantal likes is alvast geen indicatie. Dat merk ik zelf. Een foto met mijn kleine neefje van matige kwaliteit of met een hoog sentimenteel gehalte, heeft meer succes dan een echte goede foto. Nu, voor mij zijn het aantal likes niet belangrijk, maar vooral de personen die het liken. Ik hecht meer waarde aan likes van personen die ik bewonder of respecteer.”

Zelf heb ik geen Instagram omdat voor mij de realiteit verdwijnt achter de geënsceneerde foto’s, tonnen make-up en Photoshop. Hoe kijk jij hiernaar?

Joke Timmermans: “Ik denk niet dat alles geënsceneerd is. De situatie is er en je neemt daar een foto van. Maar je kan natuurlijk wel bepalen wat je er allemaal op en bij zet. Je kan er letterlijk en figuurlijk een filter over plaatsen. Ik denk dat de jongere generatie de schijn hoger houdt. Misschien zijn mensen van mijn eigen generatie, die niet met sociale media zijn opgegroeid, wel eerlijker en naïever op dat gebied. Ooit vroeg ik uit nieuwsgierigheid aan een studente waarom ze in de klas zo timide was en op haar Instagram account zulke 'zelfverzekerde' foto’s postte. Ze vertelde me dat ze het deed uit 'onzekerheid'. Ter bevestiging. Daar stond ik van te kijken. Ik vrees dat die bevestiging maar van korte duur is. Je hebt even een euforisch gevoel als er weer een like binnenkomt, maar uiteindelijk brengt dat niks op.

“Verliezen we niet allemaal heel veel tijd met instagram, facebook, … ? Ik ben benieuwd hoe het allemaal gaat evolueren. Maar ik geef toe dat ik me erger aan studenten die constant op het internet zitten tijdens de les. Dat heel wat lectoren binnen onze opleiding de laptops bannen uit de klassen in het eerste jaar, vind ik een goede zaak.”

www.joko-ko.com/blog — by Joke Timmermans
www.joko-ko.com/blog — by Joke Timmermans

Ik ben enorm fan van je rubriek ‘blog’ op jouw website. Waar haal je je inspiratie om telkens zo fascinerend te schrijven?

Joke Timmermans: “Als er een foto goed gelukt is en het verhaal erachter is interessant, dan schrijf ik erover. Een paar weken geleden heb ik Jan Fabre (kunstenaar) gefotografeerd. Ik ben tevreden over zijn portret, en hem in beeld brengen was een leuk avontuur, dus hij zal het onderwerp van mijn volgende blog worden.”

En wat is tenslotte je geheim achter al jouw mooie foto’s?

Joke Timmermans: “Ik vind 'de mens' gewoon mooi. Hoe groot of klein iemands verhaal ook is. Mijn man zegt dat vaak: “Jij kan die kleine menselijke kantjes zo goed vastleggen op beeld”. Zelf zie ik dat niet. Maar misschien zit het in de genen? Mijn overgrootvader was een schrijver, mijn opa was reporter bij de VRT, mijn tante is fotografe en mijn mama heeft een gigantisch gevoel voor taal. Over mijn moeder gesproken, zij verbeterde mijn teksten vroeger altijd met de strenge hand. Ik schreef graag en ik wilde mijn verhaal dan delen met haar, zoals elk kind dat fier is op wat ie geschreven heeft. Maar in plaats van 'oh hoe leuk' kreeg ik altijd een in het rood verbeterde tekst terug. Ik zie me nog zitten, wenend op mijn kamer. Maar door haar heb ik geleerd om to the point te schrijven. Helder en klaar. Dus ik vergeef het haar (lacht). Het is ergens wel grappig dat ik nu zelf het vak copywriting doceer en teksten moet verbeteren. Bij mijn studenten probeer ik het op een meer ludieke en constructievere manier aan te brengen. En niet met een rode pen, maar met een roze.”

Wil jij meer te weten komen over wat Joke precies doet? Check dan zeker haar website: www.joko-ko.com