Magazine met nieuws uit én over communicatieland. Geschreven door studenten en docenten van de opleiding Professionele Bachelor Communicatiemanagement van Hogeschool PXL.

Hoe kan een verkeerscampagne jou raken?

Dagdagelijks worden we overrompeld met campagnes, het meest van al met verkeerscampagnes. We worden geconfronteerd met verschillende oorzaken die de dood als gevolg hebben. De oorzaken liggen zeer verspreid, het kan van gsm- tot alcoholgebruik gaan achter het stuur. In tegenstelling tot de oorzaken is de manier van aanpak niet zo efficiënt. Zo gebruiken adverteerders verschillende manieren om mensen te overtuigen en te activeren. Twee hiervan zijn shockeren en sensibiliseren. Maar welke methode is nu het effectiefst? Stap in en laat je leiden doorheen mijn zoektocht naar het beste resultaat.

BIVV nodigt hardrijders uit
BIVV nodigt hardrijders uit
Insoutenable
Insoutenable

Mijn zoektocht…

Ik ben op zoek gegaan naar twee campagnebeelden die het meest bekend zijn. Zo stuitte ik op de campagne “Insoutenable” van Sécurité routière. Dit is een Belgische campagne die zich richt op de shockerende aanpak. De realistische verwondingen en de sfeer die er weergegeven worden in de campagne, nemen me mee doorheen het verhaal. Één blik en het verhaal greep me vast van het begin tot het einde. Maar juist door die ernstige verwondingen ging het moraal van het verhaal verloren nl. Niet drinken en rijden. Ik voelde enerzijds compassie met de familieleden die hun zoon en/of broer verloren hebben. Anderzijds was ik geshockeerd door de beelden die er werden getoond. Voor mij was deze aanpak niet effectief.

Wat wel ?

Daarom ben ik op zoek gegaan naar een tweede campagne die zich richt op sensibilisatie. BIVV houdt zich bezig met die sensibiliserende aanpak en heeft hier rond heel wat campagnes opgericht.

Één campagne hiervan is die waarbij BIVV hardrijders uitnodigt op hun eigen begrafenis. Ik sta nooit stil bij de gedachte van hoe mijn naasten zullen treuren om mijn verlies. Als je dan zelf jouw begrafenis zou bijwonen en zou zien hoe jouw naasten wenen, hun laatste groet geven en spreken over jouw als persoon, dan doet dat iets met je. Ik werd gegrepen doorheen het verhaal en ik kon mijn ogen er niet van afhouden. Het verhaal nam me mee en het liet me geloven dat ik zelf aanwezig was op die begrafenis.

In tegenstelling tot de vorige campagne heb ik hier wel het moraal onthouden. Deze campagne en de aanpak ervan zijn niet zo vluchtig en beangstigend. Het verhaal raakt me en het laat me denken over snel rijden op de weg en de gevolgen hiervan. Voor mij werkte de sensibiliserende methode het best.

Oeps!

Doorheen de jaren hebben onderzoeken getoond dat zowel shockeren als sensibiliseren niet de nodige resultaten bezorgen bij de mensen. Dit betekent dat campagnemakers het al die jaren fout hebben aangepakt. Volgens buitenlandse studies neemt het shockeffect af, mensen worden shockerende beelden gewoon en krijgen steeds meer en meer verwachtingen. Dat geldt ook voor de sensibilisatie. Door verwondingen en shockerende beelden te tonen, kunnen mensen zich niet inbeelden dat het hen ook kan gebeuren of ze sluiten zich voor de beelden af.

Maar wat dan wel?

In Nederland hebben ze nooit geloofd in het shockeffect. Ze vinden het beter om mensen op positieve emoties aan te spreken. Volgens de VVN werkt het als je rekening houdt met twee aspecten:

1. Het is beter om positieve emoties aan te spreken

  1. Het is belangrijk het gewenste gedrag te communiceren aan het publiek en hun vervolgens
    te helpen om dat gewenste gedrag te vertonen.

Als campagnemaker moet je dus niet zeggen dat gsm-of alcoholgebruik achter het stuur levensgevaarlijk is, maar je moet een alternatief bieden zoals ‘Social media doe je op een P’.

Ray uit de verkeerscampagnes
Ray uit de verkeerscampagnes

Dit is dan ook de weg die de Vlaamse campagnemakers inslaan. BIVV is volop bezig met deze methode en heeft onder andere een flamboyante, coole figuur gecreëerd die de campagnes aankondigt genaamd Ray.

Of toch niet?

Een serieus onderwerp dat gelinkt wordt aan humor, werkt bij mij niet. De ernst van het probleem gaat verloren en je gaat er mee lachen. Ik blijf dus nog steeds bij mijn standpunt. Sensibiliseren is de beste methode, zo blijft de ernst van het onderwerp en de essentie van het verhaal toch behouden.