Give us a like and we'll keep you in the loop.

We use cookies

We use cookies and other tracking technologies to improve your browsing experience on our website, to show you personalized content and targeted ads, to analyze our website traffic, and to understand where our visitors are coming from. By browsing our website, you consent to our use of cookies and other tracking technologies.
Magazine met nieuws uit én over communicatieland. Geschreven door studenten en docenten van de opleiding Professionele Bachelor Communicatiemanagement van Hogeschool PXL.

Kris Hoflack: "Op mijn berg is de wind de baas"

Leuven, een kille dinsdagavond. Een pittoresk barretje in de Constantin Meunierstraat, Bar Stan. Daar wil de meest invloedrijke man uit de Vlaamse media afspreken. De toon is gezet. Een bijna mythisch figuur, magisch met woorden. Een interview dat de geschiedenis induikt en naar de toekomst gluurt. Een interview over lijnen uitzetten, evolutie en innerlijke rust. Een interview met Kris Hoflack, algemeen hoofdredacteur VTM.

Bar Stan, Leuven — by Dante Morren
Bar Stan, Leuven — by Dante Morren

Kris, wij beginnen waar sommige interviews eindigen: Hoe zou u ‘Kris Hoflack’, misschien wel dé invloedrijkste man uit de Vlaamse media, omschrijven?

Kris Hoflack: “Goh, dat is meteen een moeilijke vraag. (lacht) Ik ga niet ontkennen dat ik ambitieus ben hé, dat zou een beetje belachelijk zijn. In mijn professioneel leven ga ik op zoek naar de zaken die mij boeien. Projecten waar ik op langere termijn iets kan doen. Alhoewel, ook weer niet té lang, laat dat duidelijk zijn. Ik wissel vaak af en zoek graag nieuwe uitdagingen. Zo ontwikkelt zich telkens weer na vier à vijf jaar de goesting om iets anders te doen. Ik denk dat ik tamelijk veeleisend ben, zowel voor mezelf als mijn werknemers. Tegelijkertijd kan ik mensen wel vrij hun ding laten doen, als ik vertrouwen in hen heb. Ik werk hard en veel, maar ik kan ook evenzeer niet hard werken.”

_Mijn kinderen vragen altijd: Ja, papa, wat doe jij eigenlijk? Dan denk ik bij mezelf: Ja, wat doe ik eigenlijk?_

Wat bedoelt u precies?

Kris Hoflack: “Dat er toch ergens een lui kantje aan mij zit. Daarom dat ik iets gekozen heb waarvan ik dacht: “Dit kan ik goed, dan zal dat allemaal wel meevallen.” Ondanks de vele lange dagen en hard werken, heb ik helemaal niet het gevoel dat ik hard heb moeten werken. Mijn kinderen vragen altijd: “Ja, papa, wat doe jij eigenlijk?” Dan denk ik bij mezelf: “Ja, wat doe ik eigenlijk?” Veel vergaderen, altijd bereikbaar zijn en de grote lijnen uitzetten. Laten we eerlijk zijn, dat is niet altijd verschrikkelijk hard werken. Een arbeider in de fabriek zal veel harder moeten werken dan ik.”

Wat is vandaag de dag uw precieze rol?

Kris Hoflack: “Wel, eigenlijk ben ik algemeen hoofdredacteur. Dat betekent dat ik de grote lijnen uitzet. Waar moet onze redactie naartoe gaan, hoe moet die werken? Dat is dus de nieuwsdienst, de sport, al de magazines en het weerbericht. Daarnaast ben ik ook directeur informatie. Dat wil zeggen dat ik één van de tien directeurs van Medialaan ben en mij dus ook buig over de zaken die verder gaan dan de nieuwsdienst. Mijn voorganger was directeur informatie, ik vond dat een heel rare titel. Een redactie moet geleid worden door een hoofdredacteur, daarom heb ik er voor gekozen om mij algemeen hoofdredacteur te noemen.”

Laten we even kaderen: welke weg hebt u afgelegd om hier terecht te komen?

Kris Hoflack: “In feite ben ik helemaal niet opgeleid als journalist. Ik ben begonnen als wetenschapper. In de universiteit van Leuven heb ik geschiedenis gestudeerd en ben ik vier jaar blijven hangen als assistent van Luc Huyse, de grote socioloog. Dat was echt interessant, maar toen moest ik gaan doctoreren en om een academische carrière uit te bouwen bleek het toch een tikje te saai te zijn. (lacht) Tot grote spijt van mijn ouders, die in hun zoon een briljante professor zagen. “Wat ga je dan doen?” “Ah ja ik weet niet, freelance journalist of zo.”

_Wij, van de print waren écht. Wij keken geweldig neer op televisie. 15 jaar later ben ik er nog steeds._

Wie heeft u toen opgepikt?

Kris Hoflack: “Ik ben terecht gekomen bij Humo, dat toen dé top was en heb daar een jaar of vijf gezeten. Toen kwam Wouter Vandenhaute op een dag aankloppen. Die zei dat hij een nieuw blad wou beginnen, ‘Bonanza’. Ondanks dat het maar kort op de markt was, werd het een tof en fris blaadje. Veel talent heeft daar samen aan gewerkt. Na een jaartje was het afgelopen, toen belde de VRT. Ze zochten een eindredacteur om een parlementair magazine te maken. Dat zei me niet veel. Om eerlijk te zijn keken we geweldig neer op de tv en de tv-journalistiek. ‘Wij van de print’ waren écht, maar uiteindelijk ben ik er toch verzeild in geraakt en meer dan 15 jaar later ben ik er nog altijd.”

_De dag dat dat bekend werd gemaakt ben ik ’s ochtend vroeg gaan joggen, er hing nog wat nevel, toen heb ik voor mezelf besloten: Fuck that, ik ben weg!_

Welk magazine was dat? Hoe is het toen verder gelopen?

Kris Hoflack: “Dat was Villa Politica, wat trouwens nu nog steeds bestaat. Dat is wel tof! Het was onmiddellijk een groot succes. We brachten vernieuwende tv en het jaar nadien werd ik chef van Terzake op Canvas. Zo ben ik doorgegroeid tot hoofdredacteur. Eerst alleen op tv van alles wat niet het nieuws was. Programma’s als Terzake, Panorama en De Zevende Dag. Wij beheerden dat met ons drieën en dat ging goed. Een hoofdredacteur Nieuws, ikzelf als hoofdredacteur van alles wat niet nieuws was en dan nog Liesbet Vrieleman. Om één of andere reden is dat gestopt. Liesbet is weg gegaan en de directie vond dat er terug één baas moest komen want het was niet makkelijk om tegen ons in te gaan. Toen is Luc Rademakers op de VRT gekomen. Dat vond ik een geweldige ‘miscast’. Ik dacht echt: “Moet hij nu mijn baas gaan worden?” Met alle respect maar dat werkte niet voor mij, dat ging ik niet doen. Ik weet het nog heel goed. De dag dat het bekend werd gemaakt ben ik ’s ochtend vroeg gaan joggen. Er hing nog wat nevel. Toen heb ik voor mezelf besloten: “Fuck that, ik ben weg!”

“Ik had niks anders, maar ik ging niet samenwerken met iemand waar ik eigenlijk te weinig respect voor had. Toen liep ik Steven Borgerhoff en Kristof Lamberigts tegen het lijf. Hun uitgeverij wilde met televisie beginnen en vroegen mij of ik de CEO van het productiehuis wilde worden. Die afdeling was er niet hé, dus dat was wel fantastisch, CEO worden van iets dat niet bestaat. Het klikte wel, met die twee ambitieuze jonge gasten. Enige probleem was dat het kantoor in Gent was en ik dacht bij mezelf “ik ga wel niet elke dag naar Gent rijden hoor.” Dus ik zei hen dat het goed was, alleen als ik het in Leuven mocht doen. Mijn kinderen heb ik voor een stuk niet zien opgroeien en dat wou ik toch veranderen. Ook dit project is een klein succesvol productiehuis geworden.”

Ik heb zo het gevoel dat toen VTM voor de deur stond.

Kris Hoflack: “Inderdaad, een vijf jaar geleden nu. Daar had ik in het begin ook niet veel zin in. Bedrijfsleider zijn beviel me echt wel goed, bovendien had ik afscheid genomen van de journalistiek. De zin om terug te keren ontbrak me een beetje. Toch bleven ze maar aandringen. Daarbij ging het in die tijd ook niet zo goed met VTM hé, er waren serieus wat problemen. Het Nieuws zat in een woelig vaarwater en er vertrokken veel mensen. Uiteindelijk heb ik toegegeven, want diep vanbinnen, in mijn ziel, blijf ik toch een journalist. Ik ben nu 52 jaar en er begint ergens weer die drang op te komen om iets anders te doen. Als er een geweldige opportuniteit zou passeren, ga ik moeite hebben om nee te zeggen. Niet dat ik weg wil hoor, ik ben er nog altijd heel gelukkig.”

Als historicus liggen uw studies niet echt in de journalistiek, van waar komt die passie voor journalistiek, media en communicatie dan?

Kris Hoflack: “Ik weet dat eigenlijk niet! Voor alle duidelijkheid, als kind en tiener schreef ik wel al veel. Nogmaals, televisie en radio interesseerden me niet. Als journalist moet je schrijven voor een krant of een weekblad, althans dat dacht ik. De leerkrachten maakten mij ook wijs dat ik goed kon schrijven, dat werd ook duidelijk in mijn bachelor- en masterproeven. Dat vloeide allemaal wat in elkaar over. De Humo was een beetje het magische boekje en Guy Mortier was de baas, een mythisch figuur. Daarom dat ik daar ook van droomde. Ieder in de print of journalistiek wou dat toen. Toen ik weg ging uit de wetenschap dacht ik dat ik toch niets te verliezen had. Zo heb ik via mijn contacten naar Guy gebeld en die zei me letterlijk “probeer eens iets.” Mijn eerste artikel in Humo was een fictief interview met Christoffel Columbus. Het was 500 jaar na de ontdekking van Amerika, in 1992 dus. Zo ben ik bij Humo terecht gekomen en zo is alles dus begonnen.”

_Op dat vlak ben ik toch een commerciële boy_

Zoals u net vertelde hebt u best wel een grote overstap gemaakt: Van de VRT naar VTM. De huidige grote concurrent. Via een tussenstap weliswaar, maar hoe gevoelig lag dat?

Kris Hoflack: “Die tussenstap was toch wel een groot voordeel. Een dik jaar ben ik er tussenuit geweest. Weg gegaan bij de VRT, mijn eigen productiehuis gehad, dus dat was al een beetje (denkt na) bekoeld.”

Kris Hoflack — by Herve Van de Weyer
Kris Hoflack — by Herve Van de Weyer

Onder de radar.

Kris Hoflack: “Nee nee, dat niet. Het stond wel in alle kranten: “Hoflack ex-VRT stapt over naar VTM”. Eigenlijk ben ik geen hokjesdenker. Persoonlijk maakte me dat niet uit, dat was een interessant project. Voor sommigen mensen uit mijn omgeving was het een grotere schok. “Je weet niet waar je aan begint, heb je al eens goed naar dat nieuws gekeken? Al die commerce…” Vanuit de VRT, de Humo en in het algemeen dat ietwat linkse milieu waar ik toch een beetje in zat waren er mensen die daar geweldig op neerkeken. Ikzelf heb dat nooit gehad, op dat vlak ben ik wel een commerciële boy. De overstap van Stef Wauters, dàt was een bom, ik niet hoor. Sociale media heeft daar ook een grote rol in en toen was dat nog niet zo groot. Dus nee, ik heb er niet zo’n last van gehad.”

Kris, u snijdt het volgende onderwerp zelf aan: De sociale media en de actuele invloeden. Wat is het verschil met vroeger en hoe ziet u dit evolueren?

Kris Hoflack: “Social media en het internet veranderen de nieuwsconsumptie van het publiek. Nu krijgen we constant het nieuws binnen via allerlei platformen. Vroeger hadden we het middagjournaal en het avondnieuws en de radio, maar nu is het de combinatie van smartphone en sociale media die de nieuwsconsumptie totaal veranderen. Mensen kijken makkelijk 250 keer per dag op hun gsm. Dat is een immense verandering hé, want dat betekent dat het ‘zeven uur nieuws’, wat nog altijd het hoofdnieuws is, aan belang inboet. Dat zien we zeker bij jongeren. Bij ons valt dat nog goed mee, maar bij de VRT zijn zeker 80% van de kijker boven de 55 of 60 jaar. Dat vormt dus wel een probleem. Het betekent dat we veel meer op sociale media aanwezig moeten zijn, alleen zit daar geen business model achter.”

Leg eens uit?

Kris Hoflack: “Kijk, televisie is sowieso een duur medium. Als je daarbij nog online aanwezig wil zijn, moet je je middelen herverdelen. Het probleem is dat er te weinig inkomsten komen via het digitale. Je moet daar investeren want anders mis je de boot naar de toekomst. Hoe betaal je dat? De inkomsten zijn nog niet zo hoog als bij televisie dus je moet daar middelen van weghalen, maar dan ontstaat het risico dat je televisieproduct minder goed wordt. Dat is dus de aartsmoeilijke oefening waar elk nieuwsmedium mee worstelt.“Kris Hoflack: “

_In de geschiedenis heb je vaak van die kantelmomenten. Dat moment is voor de media aangebroken, denk ik._

Dus: Het meegaan met de tijd, de evolutie van het medialandschap en de rol van het digitale is niet het probleem. De financiering dus wel?

Kris Hoflack: “Precies. De financiële oplossingen moeten er komen. Allemaal goed en wel dat wij het al goed doen op sociale media en we zullen ons wel aanpassen met de tijd. We zullen meegaan in het hele verhaal. We verdienen er bij wijze van spreken geen bal aan hé? Al het geld gaat naar onze vriend Mark Zuckerberg. Sociale media zijn eigenlijk uitgevers geworden. Die brengen ook content uit. Wij brengen onze content naar hen, naar een potentiële concurrent, terwijl zij de inkomsten binnen halen. Dat klopt dus niet meer aan het model. Dat is het grote probleem, waar de kranten nog meer last van hebben trouwens. Evolutie is onvermijdelijk. Toen vroeger de trein in het begin van de 19e eeuw doorbrak als vervoersmiddel hadden de bestuurders die mensen met paard en kar rond brachten ook een probleem. Een aantal hebben zich aangepast en een aantal zijn verdwenen. Dat is de uitdaging. Kijk maar naar de radio, dat is ook een heel oud medium, maar wel succesvoller dan ooit. Het komt er op aan om de uitdagingen van de toekomst juist te interpreteren, jezelf aan te passen en te overleven. Dat moet wel gebeuren. In de geschiedenis heb je vaak van die kantelmomenten. Dat moment is voor de media aangebroken, denk ik.”

De rol van VTM Nieuws, hoe gaat die ingevuld worden?

Kris Hoflack: “We gaan moeten evolueren, samen met de rest. Nu zijn we nog een nieuwsmerk dat gefocust is op zeven uur ’s avonds. We gaan een manier moeten vinden om te evolueren naar een nieuwsmerk dat 24 op 24 en 7 op 7 aanwezig is. We hebben lineaire tv en een site en een radio, maar het gaat een ware nieuwsbeleving moeten zijn. De hele dag door, omdat mensen dat ook willen.”

Zijn jullie daar mee bezig? Dat soort plannen te maken?

Kris Hoflack: “Ja hoor, anders kan ik binnen vijf jaar bij wijze van spreken het licht uit doen hé, dan is de toekomstrein zoals ik zei al aangekomen en zitten we er niet op. Nu we samengaan met De Persgroep en HLN kunnen we op grotere schaal iets doen. Dat gaat een andere dimensie aan dat verhaal geven. HLN komt er bij, Humo komt er bij, De Morgen en Dag Allemaal ook. Dus we moeten kijken hoe we daar een mooi verhaal van kunnen schrijven.”

Wat houdt de verandering met de Persgroep en jullie concreet in?

Kris Hoflack: “De Persgroep heeft Roularta uitgekocht en bezit nu Medialaan. Heel simpel betekent dat dat de baas van de Persgroep, Christiaan Van Thillo, alle aandelen in handen heeft van Medialaan. Hij gaat bepalen hoe de toekomst er gaat uitzien. Alleen omdat het over zo een grote overname gaat moet dat nog aan de mededingingsautoriteit gemeld worden en goedgekeurd. Dat is een soort instantie die er voor moet zorgen dat het pluralisme in de pers niet in gevaar komt. Die zijn zich daar nu over aan het buigen en gaan er begin volgend jaar een uitspraak over doen. Zolang dat dat niet gebeurd is, mogen wij niets doen. Wij kunnen intern wel onderhandelen en praten over onze plannen maar we moeten wachten op de uitspraak, dan pas gaan we concreet communiceren en knopen doorhakken.”

Kan u er al iets over vertellen, over de mogelijke veranderingen en plannen?

Kris Hoflack: “Voorlopig mag ik daar nog niets over vertellen, omdat de officiële goedkeuring er eerst moet zijn.”

_De Mont Ventoux, Netflix en Torrox_

Als u zo’n druk leven heeft, dan moet u toch ergens stoom kunnen aflaten. Waar vind u de nodige rust?

Kris Hoflack: “Ik heb relatief weinig last van stress, dat moet vind ik ook. Na 13 jaar hoofdredacteur te zijn, wat lang is, merk ik dat ik altijd bereikbaar ben, altijd. Dat moet ik ook zijn, de gsm naast je bed ’s nachts. Dat went wel. Het is geen 9 to 5 job, een dokter is ook van wacht he. Lichamelijk zie ik me wel snel verouderen, dus het laat wel degelijk sporen na. Als je vaak tweemaal per dag moet gaan eten, om zaken te bespreken, dan zie je dat ook aan de weegschaal. Ik dacht bij mezelf “amai nu ben ik wel echt vet geworden!” (lacht). Toen zei Paul D’Hoore mij dat hij een uitdaging is aangegaan om de Mont Ventoux te beklimmen. Hij vroeg of ik met een andere collega niet mee deed. Dat zag ik meteen zitten, vroeger had ik veel gefietst en met die twee mannen ging dat wel plezant worden. Heel schema gemaakt, gezonde voeding, 15 kilo er af en we hebben we dat ook gedaan. Daarna heb ik het een beetje losgelaten, wel blijven sporten natuurlijk. Driemaal per week probeer ik een tiental kilometer te gaan lopen. Dus sporten is een grote uitlaatklep, reizen ook. En ja, series kijken!”

Netflix?

Kris Hoflack: “Enorme Netflix fan! Dat is onnozel he, maar voor iemand die voor lineaire televisie werkt, kijk ik enkel naar het Nieuws en verder dus vooral Netflix. Zo kan ik best op een avond verschillende afleveringen erdoor jagen. Dat kan af en toe wel eens ja.”

Kris, u zei net reizen. Bedoelt u dan Torrox? Dat is voor velen nog een mysterie dat rond Kris Hoflack hangt. Vertel eens?

Kris Hoflack: “Ja, dat is juist ja. Torrox is mijn plaats waar ik écht tot rust kom. (pauze) Ik zocht iets om regelmatig naartoe te gaan, om te ontsnappen. Soms moet je je werk achter je kunnen laten. Ik reis graag naar andere tijdzones, vandaar mijn passie voor reizen. Aangezien mijn job kan ik jammer genoeg niet altijd doen, omdat ik dan te veel weg ben. Torrox zag ik op een berg, prachtig zicht op zee. Meteen verkocht, omver geblazen. Alles wat het moet hebben. Op winterdagen kan je Afrika zien. Het ligt dicht genoeg bij een dorpje, dat als ik ’s avonds er eens weg wil me niet moet bekommeren om nog terug te rijden. Het ligt dicht bij mooie en groetere steden als Malaga en Granada. Een goeie verbinding via de luchthavens dus ik kan altijd snel terug zijn, als het moet. Plus, het weer is in het Zuiden van Spanje altijd goed.”

_Op mijn berg is de wind de baas_

Hoe vaak vlucht u naar daar?

Kris Hoflack: “Toch vaak hoor. Tijdens Allerheiligen ben ik geweest, tijdens Oud en Nieuwjaar ga ik ook. Wat ik ook fijn vind is als ik vrijdagnamiddag een vlucht heb, en maandagochtend terug. Wel vroeg opstaan, maar met het ouder worden is dat niet erg want dan slaap je toch minder goed. Het is daar gewoon top. Het wordt wel drukker daar, jammer genoeg. Al de mensen die nu niet meer naar de Oosterse landen gaan, trekken nu naar Zuid Spanje. De drukte is af en toe wel leuk he, maar ik ben toch altijd heel blij als ik terug naar de rust kan, naar mijn berg. Daar kan ik uren zitten kijken, naar alles. Zo heb ik ooit in een interview gezegd: “op mijn berg is de wind de baas, overgeleverd aan de weerelementen.”

Als u terugkijkt op uw voorlopig rijkgevulde carriere, waar bent u het meest trots op?

Kris Hoflack: “Oei, dat is een moeilijk en zeer onbescheiden vraag om te beantwoorden, hé.”

Dat is de bedoeling.

Kris Hoflack: “Ah bon! (lacht) Ik ben natuurlijk over vele zaken content, waar ik met succes en trots op kan terugkijken. Zo hebben we met een topteam VTM Nieuws uit een dal gehaald en tot een respectabele concurrent van het VRT journaal gemaakt. Wat ik nog altijd het schoonste vind, dat gaat nu zeer belachelijk klinken, is het genot om jezelf gedrukt te zien staan. Zo weet ik nog heel goed dat ik mijn eerste boek uitbracht, mijn eerste cover op de Humo, dat blijf ik geweldig vinden (mijmert). Een boek of artikel schrijven, dat heb Jij gedaan. Als het goed is, dan is het helemaal uw verdienste, als het slecht is, is het helemaal uw fout. Schrijven, een artikel, een boek, dat doe je helemaal zelf. Dat blijft iets speciaals.”

Wat brengt de toekomst u?

Kris Hoflack: “Ik zou nog een boek willen schrijven. Over de media. Ik heb daar veel meegemaakt en ken genoeg mensen, voldoende ervaring dus. Soms zeg ik tegen mijn vrouw “ik stop met werken, ik ga naar mijn berg en ga daar schrijven.” “Ja Kris, maar het is nog te vroeg daar voor. Jij bent dat beu na een halfjaar en dan wil je terug en heb je alles opgegeven.” Ik ga dat dus zeker doen, maar ik wil me eerst nog één keer smijten in iets. In iets zot. En tegen mijn 60 of 65, als ik gezond blijf hopelijk, trek ik naar mijn berg en ga ik schrijven. Dat is zo lang niet meer he, een jaar of tien misschien. Ja, dan komt de berg. Hij wacht op me.”

Dat is een mooie om af te sluiten. Dankjewel, Kris. We zien elkaar op de berg.