Give us a like and we'll keep you in the loop.

We use cookies

We use cookies and other tracking technologies to improve your browsing experience on our website, to show you personalized content and targeted ads, to analyze our website traffic, and to understand where our visitors are coming from. By browsing our website, you consent to our use of cookies and other tracking technologies.
Magazine met nieuws uit én over communicatieland. Geschreven door studenten en docenten van de opleiding Professionele Bachelor Communicatiemanagement van Hogeschool PXL.

Leidster, ik heb geen regenjas bij ...

by Truus Horemans
by Truus Horemans

Ze vertrouwen je voor enkele uren hun grootste schat toe op zaterdagnamiddag. Elke week ravotten er 100 kindjes op het veld van KSA Mol. Na 2,5 uur komen de ouders hen weer ophalen. Maar stopt het daar? Zeker niet! Er moet niet alleen vertrouwen zijn tussen ouders en leidster, maar ook moet er goede communicatie zijn. Alleen zo kan een zaterdagnamiddag op de jeugdbeweging goed verlopen. Maar hoe doe je dat nu, communiceren met ouders?

Goede, oude tijd?

Mijn beste vriend en ik gingen na lang overleg voor de eerste keer naar de jeugdbeweging twee straten verder. 10 januari 2011, sneeuwbotten aan en pubertijd al even aan de gang.

Enkele weken later zaten mijn twee toenmalige leiders bij ons aan de keukentafel om de inschrijving af te ronden en de verzekering in orde te brengen.

Zo ging dat toen. De leiders kwamen op huisbezoek, alles werd meegedeeld tijdens een gezellig gesprek en voor de rest kwamen er af en toe wat briefjes en een informatiekrantje mee naar huis. Dit is nu niet meer genoeg. Bijna acht jaar later zijn ouders niet meer tevreden met een huisbezoek en een briefje. De communicatiekanalen zijn verbreed, uitgebreid. Er wordt meer intens gecommuniceerd van leiding naar ouder, maar ook van koepel naar ouder.

Maar veel communicatie betekent niet automatisch goede communicatie.

Maar veel communicatie betekent niet automatisch goede communicatie. Door vele kanalen te gebruiken ontstaan er steeds meer onduidelijkheden, misverstanden of komen bepaalde boodschappen zelfs niet aan bij de juiste personen. Moeten we ons dan niet afvragen of het niet beter is om terug te gaan naar die goede oude tijd, waar alles nog zo simpel en effectief was?

by Truus Horemans
by Truus Horemans

Huisbezoekje? Buurten!

Een nostalgisch, maar uiterst noodzakelijk, trekje op KSA Mol is het huisbezoek. Ze nemen veel tijd in beslag, maar twee keer in het jaar maken we er een week voor vrij. Vooral een huisbezoek voor de kampinschrijving is ongelooflijk belangrijk. We merken dat ouders enkel dan alle nodige informatie op tafel gooien. Allergieën, angsten, heimwee of bedplassen. We krijgen er elk jaar mee te maken.

Zo zie je dat een persoonlijk, face-to-face gesprek ongelooflijk nuttig is, en nog tof ook. De ouders zijn ook altijd geïnteresseerd naar ons en wie we nu eigenlijk zijn. Vele keren wordt het een leuke babbel met een pintje in de hand.

Mee met de tijd

De leidingsploeg van KSA Mol — by Truus Horemans
De leidingsploeg van KSA Mol — by Truus Horemans

Het beeld dat ouders over een jeugdbeweging hebben is de laatste jaren aanzienlijk veranderd. Jonge ouders vragen veel, verwachten veel en zijn overbezorgd. Als leidingsploeg probeer je dat op te vangen. Meestappen in de digitalisering leek de oplossing. Er werd een website en Facebookpagina gecreëerd en we stapten van briefjes over op e-mail en sms.

De website en de Facebookpagina zijn in trek. We zien dat ouders ervan genieten om een leuke foto te zien van hun dochter of zoon. Hierdoor blijven ze deze kanalen regelmatig checken. Zo blijven ze altijd up-to-date voor activiteiten en weten ze wat de kinderen gedaan hebben. Deze pagina’s worden door de leidingsploeg dan ook goed onderhouden.

Jammer genoeg heeft e-mailen amper tot geen effect. Is de sms dan onze redding? Niet helemaal. Vooral bij de groepen met jonge kinderen vormen er zich twee problemen. Of we krijgen geen respons, of ouders gaan te veel verwachten. We krijgen vaak de vraag waarom we geen sms hebben gestuurd dat het regent, dat ze een jas moeten aandoen of speelkleren. Op KSA gaan we ervan uit dat je speelkleren draagt en een regenjas bij hebt als het regent. Ouders denken hier nu anders over en verwachten elke week een berichtje.

Hoe meer zielen, hoe meer vreugde

Als KSA val je onder een, wat wij noemen, koepel. Dit is een organisatie die alle KSA’s samenbrengt. Jaarlijks organiseert onze koepel, Antwerpen-Brabant, enkele leuke evenementen. Zo heb je bijvoorbeeld Joepie, een 100km wandeltocht van 4 dagen. Maar ook Triangel, een leuke speeldag voor jongere kinderen. Allemaal plezier en vertier, maar de communicatie verloopt vaak stroef.

Ondanks de grote organisatie, merken we vaker op dat het voor hen moeilijk is om op een gepaste manier te communiceren. Alles komt aan bij de hoofdleiding of de penningmeester, en deze moeten dan proberen de boodschap over te brengen aan de ploeg. Jammer genoeg is deze informatie dikwijls te laat of onvolledig, waardoor de hele jeugdbeweging in het ongewisse blijft. Dit zorgt dan weer voor last minute, onaangename en soms dure beslissingen.

Zo zien we maar dat leiding geven op een jeugdbeweging meer is dan velen denken. Communicatie is essentieel voor een goede werking en een probleemloze zaterdagnamiddag.