Magazine met nieuws uit én over communicatieland. Geschreven door studenten en docenten van de opleiding Professionele Bachelor Communicatiemanagement van Hogeschool PXL.

Kunnen sociale media de muziek redden?

Internet werd altijd gezien als de genadeklap voor de muziekindustrie. Muzikanten praten met weemoed over de tijd ‘voor het internet’, maar heeft internet, en met name social media, niet heel toevallig de muziekindustrie gered? De cijfers liegen niet, sinds de opkomst van social media is er ineens weer een markt voor vinyl, waarnaar de vraag al een jaar of 10 bloeit, en lekker verder blijft bloeien. Misschien nog een laatste vraag opwerpen?

We hebben allemaal de duizenden blogs gelezen dat elk bedrijf aan social media moet doen. in welke sector dan ook. De muzieksector is hier geen uitzondering op.

“Selfies, what a fucking disease” zingt Liam Gallagher in een van de liedjes op z’n pas verschenen debuutalbum ‘As You Were’. Hij haalt daarmee op zijn eigen eigenwijze manier uit naar social media en alles wat daarbij komt kijken. Verder is Liam helemaal niet zo anti-social media als hij beweert in zijn liedjes. Hij is door de pers bekroond als Twitterkoning van Engeland. Zouden deze, op het eerste gezicht, onschuldig lijkende berichtjes eraan hebben bijgedragen dat Liam’s nieuwe album het snelst verkopende album van de laatste 20 jaar is?

De Twitterkoning - door REUTERS/Mario Anzuoni/File Photo — by REUTERS/Mario Anzuoni/File Photo
De Twitterkoning - door REUTERS/Mario Anzuoni/File Photo — by REUTERS/Mario Anzuoni/File Photo

The art of Shit Talking

In zijn boek ‘Music Marketing’ vertelt Mike King over het feit dat marketing in de traditionele vorm in de muziekindustrie niet werkt. Dit omdat we als consumenten steeds meer afstand nemen van berichten als ‘Koop nu mijn nieuw album’ of ‘Kom ook naar m’n show, koop nu tickets’.

Ook willen wij als consumenten de muzieksector niet zien als een handelssector, maar willen we onszelf aan ons ‘romantische’ beeld over de sector vasthouden. Daarom is het volgens hem noodzakelijk dat artiesten op hun sociale media random dingen posten over whatever; een cadeautje dat ze gekregen hebben van hun fans, dingen die ze in hun hotelkamer aantreffen, het fantastische eten van de backstage catering of een post over hun favoriete voetbalclub.

Artiesten als Kanye West en Liam Gallagher gaan beiden nog net wat verder hierin. Zij gebruiken social media om collega’s, die het volgens hen verdienen, even op hun plek te zetten. Kanye doet dit vooral met ‘collega’s’ die volgens hem nep zijn. Liam laat op zijn beurt met tweets als “Must be twisting his tofu that his beste work was sung and nailed by his younger brother oh well as you were LG x” en “Psychedelic music by a beige drip is like a vegetarian trying to sell you a kebab as you were LG x” nog eens zien hoeveel hij daadwerkelijk van zijn broertje Noel houdt. Noel is inmiddels ook meerdere malen door Twitterkoning Liam als 'POTATO' bestempeld.

Liefde is... koosnaampjes
Liefde is... koosnaampjes

De media smullen er natuurlijk van als artiesten als Kanye of Liam andere artiesten de achterkant van hun tong laten zien, met gevolg dat de volgende dagen overal over deze tweets geschreven wordt en er zelfs hele interviews aan worden gewijd. Allemaal free publicity dus. Heel slim dus.

Vinyl vs Spotify

Er wordt dus meer over muziek en muzikanten geschreven/geblogd/gevlogd/… dan ooit tevoren. Maar waarom kopen we vinyl nu muziek luisteren makkelijker dan ooit is, via

Spotify bijvoorbeeld? Vinyl is weer in, terug van weggeweest, vooral bij 20-30 jarigen. Maar een nieuwe plaat kost al snel 20 euro, dus waarom zou je voor een plaat meer betalen dan voor twee maanden onbeperkt streamen? Volgens mezelf en vele anderen van de Limewire-generatie, is het allemaal een beetje te snel gegaan. Vroeger zaten we allemaal hele avonden en weekenden achter de computer om liedjes illegaal te downloaden, en Spotify is ons ook niet vreemd.

Misschien willen we gewoon iets vasthouden, iets moois hebben om naar te kijken, om te voelen en om aan te ruiken. Misschien wil we zelfs iets hebben waar we met onze vriendjes/vriendinnen over kan discussiëren en over elkaars guilty pleasures kunnen lachen, of om iets hebben om later aan onze kinderen te laten horen waar ik naar luisterden. En ja, dat kan zo moeilijk met een playlist op Spotify.