Magazine met nieuws uit én over communicatieland. Geschreven door studenten en docenten van de opleiding Professionele Bachelor Communicatiemanagement van Hogeschool PXL.

Waarom we alternatieve nieuwsbronnen met open armen zouden moeten ontvangen

Verschillende bronnen

Net als elders in de wereld is er in de EU een sterke ontwikkeling aan de gang in de manier waarop de nieuwsconsument aan zijn dagelijkse portie nieuws geraakt. Meer en meer mensen trekken de gevestigde inheemse nieuwsbronnen in twijfel en gaan op zoek naar aanvullingen van hun bronnen in de nieuwe media. De ene noemt het een verrijking en een geopolitieke emancipatie terwijl de andere het een dwaling in desinformatie noemt. Voor mij was het juist een verrrijking.

Digitalisering en de sociale media hebben een sterke impact gehad op ons dagelijks leven. Ons bereik aan informatie is in oneindige proporties gegroeid en het is geen wonder dat een van de fundamentele vormen van informatie vergaring, namelijk het consumptie van nieuws, hierbij ook enorm aan verandering onderhevig is.

Botsing van meningen
Ik weet nog hoe prominent vroeger het ochtendjournaal en enkele Belgische kranten in mijn familie aanwezig was. Als een Armeense gezin in België hadden we een lichtjes andere geopolitieke mening over Rusland dan de meerderheid van de Belgen. We consumeerden de Vlaamse berichtgevingen zonder er veel bij na te denken tenzij het iets was dat tegen onze ervaringen inging. Als dit gebeurde duldden we het op een fatalistisch manier. Rusland, een land dat zo goed was voor Armenië, was nu eenmaal de boeman voor de Belgen.
Tegenwoordig is het anders. Net als mijn familieleden en vrienden ben ik kritischer geworden bij het consumeren van nieuws. De aanvaarding dat bepaalde feiten eenmaal door een bepaalde bevolking zo opgevat wordt is geëvolueerd naar de acceptatie dat een bepaalde nieuwsbron eenmaal een bepaalde visie heeft op de wereld.

Het besef van het objectieve gemis
Ik weet nog hoe mijn hoge aanzien van de Belgische kranten in 2013 enorm daalde. Toen ik over eenzelfde feit tijdens het intensiveren van de Syrische oorlog op verschillende nieuwsbronnen begon te lezen, viel het me op dat de Belgische kranten de Angelsaksische berichtgevingen gewoon vertaalden en hun vertekeningen overnamen. Alleen de VRT bleef in mijn ogen over als een betrouwbare nieuwsbron. Het maakte mij enorm kwaad hoe partijdig de zogenaamde kwaliteitskranten als de Morgen en de Standaard waren en hoe de Facebook gebruikers deze partijdigheid overnamen bij het lezen van deze kranten.

Ook de Vlaamse nieuwsbronnen namen deze onware berichtgevingen zonder enig nuance.
Ook de Vlaamse nieuwsbronnen namen deze onware berichtgevingen zonder enig nuance.

De nieuwe nieuwsconsument
Tegenwoordig is de mening van de Facebook nieuwsconsument gelukkig helemaal veranderd, en waarschijnlijk de publieke opinie ook. Ze zien we de oorlog in Syrië op een meer nuchtere manier en verwerpen we de zwart-wit propaganda die vanuit Saudi Arabië en de VS komt. Ik ben ervan overtuigd dat dit door de alternatieve nieuwsbronnen komt. Het waren zij die de tegenargumenten gaven. Ik durf zelfs beweren dat ze grote spelers waren in het teweegbrengen van het begin van de einde van de oorlog. Dat de tegenargumenten destructief zijn voor een vastgeroeste contraproductieve discours is duidelijk. En dat er bronnen zijn die deze aanbieden vind ik dus meer dan prima. Het argument dat het voor desinformatie zorgt, daar ben ik niet mee akkoord. Ik zie het eerder als een democratisering van nieuws waaruit woord en wederwoord tot een juistere waarheid zal leiden.